کابل بیمار الکتروشوک

دستگاه الکتروشوک چیست و عملکرد آن چگونه است؟

دستگاه الکتروشوک، با شوک الکتریکی خفیف، فیبریلاسیون بطنی یا دهلیزی را بی اثر میکند. به همین منظور به این دستگاه دفیبریلاتور نیز میگویند.

در حالت طبیعی تمام عضله های قلب به طور هماهنگ کار میکنند و منقبض یا منبسط می شوند. اما در حالت غیرعادی و بروز مشکل، عضلات بطنی و یا دهلیزی به طور همزمان منبسط و منقبض نمیشود که به آن فیبریلاسیون گفته می شود. در حالت اول فیبریلاسیون بطنی رخ داده که بسیار خطرناک بوده و در صورت عدم رسیدگی در چند دقیقه فرد دچار مرگ می شود و در حالت دوم دفیبریلاسیون دهلیزی رخ داده که خطر کمتری دارد و خونرسانی به قلب به صورت محدود در این حالت انجام می شود اما به هرحال فرد نیاز به شوک قلبی و احیای قلبی خواهد داشت.

دستگاه الکتروشوک یا دفیبریلاتور با ایجاد شوک خفیف الکتریکی کمک میکند تا دوباره نظم به حرکت عضلات قلبی بازگردد. شوک الکتریکی به عضلات قلب موجب می شود تا تمام فیبرهای قلبی به طور همزمان منقبض شود و امید به بازیابی حرکت منظم قلبی ایجاد میکند.

برای بررسی اینکه آیا شوک الکتریکی به عضلات قلب موفقیت آمیز بوده یا خیر، نیاز است تا ضربان و ریتم قلب را بررسی نماییم. برای بررسی ضربان قلب از کابل بیمار الکتروشوک استفاده می شود که از یک سمت به بدن بیمار و از سمت دیگر به دستگاه الکتروشوک وصل می شود و امواج الکتریکی حاصل از قلب را به صورت طول موج به دستگاه منتقل میکند. دستگاه الکتروشوک اگر دارای مانیتور دیجیتال باشد، نوار قلبی روی آن و اگر مانیتور نداشته باشد، نوار قلبی توسط کاغذ مخصوص چاپ شده و مشخص می شود و امدادگر یا پزشک با کمک این طول موج های نوار قلبی می تواند تشخیص دهد که آیا شوک الکتریکی موثر بوده است یا خیر.

کابل بیمار الکتروشوک

معمولا کابل الکتروشوک 3 یا 5 لید دارد و شکل موج اصلی قلب را نشان میدهد و نیازی به کابل های 5 و 7 لید نیست. در زمان استفاده از دستگاه الکتروشوک، اولویت نجات جان فرد و زنده ماندن وی می باشد. بررسی های آریتمی های دقیق مورد توجه پزشک یا امدادگر نیست و تنها شکل موج اصلی و ضربان مورد بررسی قرار میگیرد. پس نیازی به کابل ها با لید بیشتر نیست.

همچنین زمانی که شخصی در بیمارستان و مراکز درمانی بستری است، معمولا کابل ECG مانیتورینگ به بدن وی متصل است و به طور دائمی بررسی می شود. بنابراین در هنگام استفاده از دستگاه الکتروشوک نیاز به استفاده از کابل بیمار نیست و ضربان با استفاده از دستگاه مانیتورینگ قابل بررسی می باشد.

از کابل الکتروشوک زمانی استفاده می شود که بیمار در خارج از مراکز درمانی دچار حمله و ایست قلبی شود. یک سمت کابل که لید های مختلف دارد توسط چست لید های چسبی به بدن بیمار متصل می شود و باید لید ها دکمه ای یا خرچنگی باشند تا بتوان آنها را به چست لید متصل نمود.

سمت دیگر کابل بیمار که به دستگاه متصل می شود دارای سوکت مخصوص دستگاه می باشد. دستگاه الکتروشوک ZOLL، لایف پک، فیلیپس، HP و ... هر کدام سوکت مخصوص به خود را دارند. بنابراین در هنگام خرید کابل می بایست به مدل و نوع سوکت دستگاه دقت نمود.

برای مشاوره و اطلاع از موجودی کابل بیمار دستگاه الکتروشوک می توانید با تجهیزات پزشکی ایرانمهر در ارتباط باشید.